Çocukken şu iki kelimeden çektiğimi hiçbir kelimeden çekmedim. Ne etsen, ne yapsan, neye elini vursan, aman ha “Seni Çarpar” . Nedir bu “Seni Çarpar” bu iki kelime o kadar beynime yerleşmişti ki her şeyden çekinir olmuştum. İşin ilginç tarafı da “çarpma” deyiminin bu kadar çok kullanıldığını ve farklı manalarda kullanıldığını ilk kez o çocukluk yıllarımda işitmiştim. Altta şu an aklıma gelen başlık üzere sıralıyorum..

Araba ÇARPAR
Cin ÇARPAR
Allah c.c (töbe töbe) ÇARPAR
Kapı ÇARPAR
Hırsız ÇARPAR
Yıldırım ÇARPAR
Motor ÇARPAR
Elektrik ÇARPAR v.s örnekler çoğaltılabilir.

Aman yolda sağına soluna eyyi bak araba, motor seni ÇARPAR’da o da gelir başımıza. (sanki körüz ya)

O yıllarda televizyon yok evlerde bol bol masallar vede efsaneler anlatılır. Özelliklede cin ÇARPMASI efsanelerini kadınlar ballandıra ballandıra anlatırlardı. Falancanın ağzı gözü eyilmiş, yok kolu çolak olmuş anlatırda anlatırlardı. Evimiz hayatlı (avlu) olduğundan su dökmeye gidemez sabaha kadar kıvrana kıvrana yatardım. Çünkü cinler tuvalette yaşarmış.. Mübarek gidin başka yerde yaşayın ne arıyorsunuz tuvalette. O korku yüzünden ilk akşamdan tuvaleti kullanırdım. Neme lazım Cin ÇARPAR’da

Ekmeğe kazara basmış olsam sabaha kadar onun korkusu ile yatardım. Allah c.c Hâşâ ÇARPAR diye.

Motor ÇARPMASINI, bilirdim ama hırsızların Para Çarpmasını o yıllarda anlamış değildim. Anlatırlardı falancayı hırsız şu kadar parasını, çarpmış derlerdi. Bu insanlarda ilahi bir güçmü vardı, parayı nasıl çarpıyorlardı. O yıllardaki çocukluk beynimle hırsızlığın anlamını bile bilmiyordum. Tek bildiğim hırsızda ÇARPARDI.

Birde Yıldırım çarpması vardı. Çarptığını küle çevirirmiş efsaneleri beni çok cezbederdi. Demek yıldırım iyi bir şeydi ki, kimi çarpsa kül ediyordu. Nede olsa bizler topraktan gelmiştik toprağa bu şekilde iyi insanlar gidiyordu. Topraktan geldiğimizi büyüklerimiz her fırsatta anlatırlardı, hatta tırnakları ile kolumuzu çizer "aha gördünmü kolundaki ispatı, nasılda çizik kireç renginde çıktı derlerdi. Ben ne anlarım kireci, kerpici. Bende herkes gibi etten buttan bir çocuktum işte…

Bilgi dağarcığıma en son gözlerimi açmama vesile olan Elektrik ÇARPMASI olayından sonra gözlerim açıldı.

Bir gün Halamların evindeyim evlerinin elektrik prizi sökülmüş elektrikçiyi bekliyorlar. O yıllarda elektrik kablolarının içi şimdiki gibi tek kalın kablo değil, ince saç yumağı gibi olurdu. Bir kablonun içindeki kablo sayısı saç teli gibi ince rahat 50 adet bulunurdu. Halam bana, "halası içeride lambayı yakmaya kalkma elekrik kablosu açıkta seni Elektrik ÇARPAR"..
Haydaa şimdi elektrik nasıl çarpıyordu merak ettim bu merakımı mutlaka yenmeliydim. İçeriye usulca girdim karşımda darı (mısır) püskülü gibi elektrik kablo yumağı duruyordu. O korku ve heyecan içerimde volkan gibi kabardı adeta taştı.
Mutlaka o bakır yumağa dokunmalıydım. Ben bir zıpladım elektrik yumağını tuttum, hiçbir şey olmadı. Bir daha zıpladım yine bir şey olmadı. Çarpmayı çok merak ediyordum bu sefer tağanın bartıcına (pencere eşiğine) çıktım elektrik kablosunun yumağını elimi attım işte ne oldu ise o anda oldu. Gözlerimden ateşin fışkırdığını ilk kez o an yaşadım. Kollarım dirseğime kadar uyuşmuştu. Yaşasın elektirik beni çarpmıştı. İlk iki sefer zıplayarak tutmamda ayaklarım yere basmadığından topraklama gerçekleşmediği için elektrik beni çarpmamıştı. Tağaya çıktığımda elektrik beni çarparak bu merakımı gidermeye yetmişti vede artmıştı.
Dışarı çıktığımda halam yüzümdeki korkuyu anlamıştı. Git bir bardak su iç demişti içtim. Sonrada sen korkmuşsun git tuvalete çişini yap demişti ama gitmemiştim. Tuvalette Cinler !!! vardı.
Birde elektrik şokunun üzerine, tuvalet cinin şokunu yaşamak istemiyordum. Tuvaleti eksik olsun birde beni Tuvaletin Cini ÇARPAR’da

İşte arkadaşlar başımdan geçen dramı komik bir anımı sizlerle paylaşayım dedim. Umarım sizleri sıkmamışımdır. Sizlerde çocuklarınızı bu tür şeylerle korkutmayın. Eğer illa ki korkutmak istiyorsanız o küçücük beyinlerinin almadığı şeylerle korkutmayın derim.
Sağlıcakla esen kalın...